به نام خدای سبحان - سلام علیکم

در فرازی از دعای شریف ابوحمزه ثمالی می‌خوانیم : (وَ اَرغِد عَیشی / و زندگی‌ام را خوش و فراخ گردان)

در این فراز نورانی از خدای سبحان می‌خواهیم زندگی ما را گوارا قرار دهد. خوش و گوارا بودن زندگی البته به امکانات فراوان مادی و یا مواهب دنیوی محصور نیست و چه بسا هستند کسانی که در برج‌های آنچنانی سکونت دارند اما با اندک اختلاف خانوادگی، آرامش زندگی آنان سلب می‌شود و شیرینی زندگی در کام آنان تلخ می‌گردد.

راضی بودن به آنچه خدای سبحان مقدر فرموده و واگذار کردن امور به خدای متعال (توکّل همراه با تلاش) زندگی گوارا به ارمغان می‌آورد.

جمله‌ای حکمت‌آمیز در مصباح الشریعه به امام صادق علیه‌السلام منسوب است که (المُفَوِّضُ اَمرَهُ اِلی اللهِ فی راحَةِ الاَبَدِ وَ العَیشِ الدائِمِ الرَّغَدَ وَ المُفَوِّضُ حَقّا هُو العالی عن کُلِّ هِمَّةٍ دونَ الله) یعنی کسی که کار خود را به خدای سبحان واگذارد، در آسایش جاودان و زندگیِ همیشه خوش است و واگذارنده حقیقی کسی است که از خواهش و خواسته‌ای جز خدای متعال دست شوید.

البته این به معنای حذف واسطه‌ها و اسباب نیست بلکه متوکّل حقیقی به واسطه‌ها دل نمی‌بندد و آنها را مستقلاً مؤثر نمی‌داند.

امید که همه ما با تقوا (دوری از گناه و خودمراقبتی) و توکّل به خدای سبحان زندگی آرام و خوشی تجربه کنیم.

و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین / منبر اینترنتی : cmenbar@